เอนทรี่ย์นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมคอมมูนิตี้
 
 
 
 
 
กิจกรรมและสังคมเล็ก ๆ สำหรับคนรักโปเกมอนค่ะ!
นอกจากนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมวันทานาบาตะอีกด้วย!
 
 
+ + + + + + + + + + + + + + +
 
 
 
 
"ขอแค่ถอดหน้ากากออกมาก็ไม่มีใครจำเราได้แล้ว..."
 
 
 
"พาโปเกมอนที่ไม่ใช่โปเกมอนประจำตัวเองออกมาแทนที่โปเกมอนตัวนั้น..."
 
 
 
"หึ... ใครจะไปให้รู้ตัวจริงตอนทำเรื่องน่าอายแบบนี้กันล่ะ!"
 
 
แสงไฟจากเมืองในเกาะ Hex ยามค่ำคืนบ่งบอกได้อย่างดีว่าเป็นเวลายามราตรีแล้ว
ดวงไฟจากเมืองระยิบระยับเป็นฉากหลังต่างบดบังดวงดาวบนท้องฟ้าจนเลือนหายไปหมดสิ้น
 
ปราก ฎร่างของเด็กหนุ่มดูจากภายนอกวัยน่าจะราว ๆ สิบหกสิบเจ็ดเดินตัดออกจากเมืองไปเพื่อมุ่งหน้าสู่ทางทิศเหนือของเมืองนั้น ๆ โดยฝ่าพงหญ้าไปอย่างไม่เกรงกลัวต่อภัยจากพงหญ้ายามค่ำคืนว่าจะมีโปเกมอนป่า จู่โจมมาหรือไม่
 
ข้าง ๆ เขาเป็นอาเมโมธ (Masquerain) ตัวหนึ่งที่มีริบบิ้นสีขาวลายทางม่วงบินห้อย ๆ ตามเขาด้วยท่าทีสงบนิ่ง
 
 
 
 
"ไม่รู้หรอกนะว่าเป็นกิจกรรมบ้ากิจกรรมบออะไรที่พวกนั้นจะจัดกัน...
ไอ้ฉันเองก็ไม่เคยเข้าร่วมด้วยสิวะ ตกลงมันคือกิจกรรมห่านอะไรกันแน่นอกจากเอากระดาษแขวนกับต้นไผ่"
 
"แต่ว่า" เด็กหนุ่มคนนั้นหันไปทางอาเมโมธข้าง ๆ เขา
 
"ถ้าแกอยากจะให้ฉันไปร่วมกิจกรรมนี้ล่ะก็ จะไปให้ก็ได้หรอกนะ เอปซิลอน"
 
อาเมโมธตัวนั้นพยักหน้าให้
 
 
ออร์ฟิ อุส เมลสแตรทท์ ชายหนุ่มผู้ผ่านประสบการณ์โลกมาแล้วกว่ายี่สิบเอ็ดยี่สิบสองปีผู้นี้เพิ่งจะ เคยเห็นกิจกรรมที่มีการเอากระดาษแขวนไม้ไผ่เป็นครั้งแรกในชีวิต... และแน่นอนว่าเขาเองก็เพิ่งจะเคยใส่เจ้าชุดทรงแปลก ๆ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตเช่นเดียวกัน
 
เรื่อง ทั้งหมดมันเริ่มจากการที่เขาที่กำลังเดินอยู่ดี ๆ ก็ถูกกระดาษอะไรสักอย่างปลิวฟาดหน้าเข้าตอนที่กำลังเดินทอดน่องเพื่อไปยัง ร้านราเม็งในเมืองอยู่อย่างจัง...
 
 
ผัวะ
 
 
"กระดาษบ้าอะไรวะเนี่ย!!?!" ออร์ฟิอุสที่ใบหน้า (อันที่จริง หน้ากาก) มีกระดาษสีขาวสะอาดประทับอยู่นั้นฟาดแขนไปมาก่อนที่จะคว้าใบปลิวตรงหน้าขึ้นมาสำรวจดู
 
 
 
 
"ทะ... นะบะตะเฟสติวัล?" ชายหนุ่มออกสำเนียงตามอักษรที่อยู่ตรงหน้าก่อนที่จะไล่ลงดูตัวอักษรที่เล็กลงกว่า สำรวจรายละเอียดปลีกย่อยเกี่ยวกับเจ้า ทะนะบะตะเฟสติวัล ที่เขาออกเสียงตามเมื่อครู่ด้วยสายตาใต้หน้ากากที่ไม่ค่อยใส่ใจกับมันเท่าไหร่นัก
 
 
กึกกึก
 
 
"อะ อะไรกันวะ?" เขาหยิบวัตถุที่กำลังสั่นดุกดิกอยู่ใต้ผ้าคลุมเขาออกมาดู มันเป็นมอนสเตอร์บอลสีแดงฉานทั้งลูกที่เหลือเพียงแค่ขอบผ่ากลางสีดำเท่านั้น ให้พอรู้ว่าเป็นมอนสเตอร์บอลชนิดนึง... ซึ่งมันก็คือเชอริชบอล (Cherish Ball)
 
ชายหนุ่มกดปุ่มเปิดบอลลูกนั้น เผยออกมาเป็นอาเมโมธตัวหนึ่งที่ผูกริบบิ้นสีขาวลายทางไว้ที่คอของมัน
อาเมโมธตัวนั้นบินวนไปรอบ ๆ เขาก่อนที่จะลอยลงต่ำและหยุดลงอยู่ที่ใบปลิวทานาบาตะในมือ
 
"เฟสติวัลนี้... ทำไมกันเรอะ?"
 
สายตาของอาเมโมธตัวนั้นจ้องเขม็งที่กระดาษของชายหนุ่ม
 
"... เข้าใจล่ะ แกเองก็อยากเข้าร่วมเทศกาลนี้ด้วยสินะ"
 
มันพยักหน้าตอบ
 
ออร์ฟิอุสถอนหายใจเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้ากลับให้กับโปเกมอนแมลงที่ลอยอยู่ข้างตัว
 
"ถ้าแกรู้ว่ามันเป็นเฟสติวัลเกี่ยวกับอะไร งั้นก็่ช่วยนำทางให้หน่อยละกัน โอเคมะ"
 
 
 
 
จบ จากประโยคนั้นปุ๊บ อาเมโมธตัวดังกล่าวก็ลากเขาไปมาทั่วภายในเมือง ตั้งแต่ร้านเสื้อผ้ายันร้านขายเครื่องเขียน ทั้ง ๆ ที่เขามีเงินเพียงน้อยนิดติดตัวมาแท้ ๆ แต่ก็กลับได้เช่าฮัปปิใส่และได้กระดาษพร้อมพู่กันและหมึกเขียนคำอวยพรมาฟรี ๆ ด้วยเหตุเนื่องจากที่เป็นเทศกาลที่ว่านั่นแหละ
 
"คุณลูกค้าดูเหมาะกับชุดนี้มากกว่ายูกาตะอีกนะเนี่ย!"
 
เจ้าของร้านเอ่ยปากชม ซึ่งทำให้ออร์ฟิอุสถึงกับหัวเสียขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ
 
หลัง จากตระเวนทั่วเมืองและจบลงด้วยการออกจากร้านราเม็งในสภาพอิ่มหมีพีมันแล้ว ออร์ฟิอุสจึงจ่ายเงินให้กับคุณเจ้าของร้านก่อนที่จะเดินตามอาเมโมธของเขาไป ซึ่งเจ้าโปเกมอนแมลงของเขานั้นก็ได้ลอยต่ำนำไปเรื่อย ๆ จนเริ่มออกนอกตัวเมืองไป
 
"นี่ตกลงแกจะพาฉันไปที่ไหนวะ?" ชายหนุ่มในฮัปปิแดงเอาใบปลิวตบ ๆ ที่เอปซิลอนเบา ๆ
อาเมโมธที่ลอยนำเขาอยู่ก็หันควับกลับมาก่อนที่จะหันกลับไปและบินนำไปต่อ
 
"ถ้าพาฉันหลงนี่ความผิดแกเต็ม ๆ เลยนะเว้ย"
 
 
 
 
เบื้อง หน้าพวกเขาทั้งสองคือหอคอยสูงตระหง่านของเบรนส์คนหนึ่งทางตอนเหนือของเกาะ โดยปกติแล้วแถบบริเวณนี้จะค่อนข้างมีลมกรรโชกพอใช้ได้ แต่ยามค่ำคืนนี้กลับพัดมาเอื่อย ๆ ราวกับเป็นใจให้กับเทศกาลโดยเฉพาะ
 
ออร์ ฟิอุสเดินตรงเข้าหอคอยไปและสอบถามวิธีทางขึ้นจากคนใกล้ ๆ แถวนั้นที่ต้องการจะขึ้นหอคอยเช่นเดียวกัน รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับเฟสติวัลนี้ด้วยว่ามันต้องทำอะไรยังไงกันแน่ (ในสภาพต๊ะแหลสุดขีด)
 
"เห็นว่านี่เป็นแบทเทิ้ลทาวเวอร์ 100 ชั้นที่มีลิฟต์เปิดให้ไปที่ชั้นที่ 100 แค่วันนี้เพื่อดูดาวน่ะ"
 
ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มชุดฮัปปิแดงก็สาวเท้าตรงไปยังลิฟต์ที่ว่า โดยมีเอปซิลอนตามหลังมาติด ๆ
 
 

 
 
"... พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมแกถึงพาฉันมาที่นี่"
 
ออร์ ฟิอุสที่แหงนมองดูดวงดาวนับหมื่นดวงที่เปล่งประกายบนท้องฟ้าตรงหน้าเอ่ยเบา ๆ ก่อนที่จะหันกลับไปยังเอปซิลอนที่เกาะไหล่ขวาของเขาอยู่ ดวงตาของมันจ้องเขม็งไปบนท้องฟ้าที่ระยิบระยับจนสะท้อนเข้าตามันเป็นประกาย เล็ก ๆ
 
"ต้องขอโทษด้วยละกันที่ไม่ได้ฉุกคิดเรื่องนี้ขึ้นมา...
งานของพวกมาคิน่ามันไปหลายที่เกินเลยหลง ๆ ลืม ๆ ไปบ้างล่ะนะ"
 
ชายหนุ่มลูบหัวของมันเบา ๆ
 
"... เจ้านายคนเก่าแกน่ะ น่าจะได้ไปอยู่บนนั้นอย่างมีความสุขแล้วล่ะ"
 
"ฉัน เองก็เชื่ออยู่เหมือนกัน... ว่าถ้าเราทำความดีแล้วเนี่ย พอเราตายไปก็จะได้ไปเกิดใหม่เป็นดวงดาวที่อยู่บนท้องฟ้านั่นแหละ เจ้าเด็กนั่นก็คงเหมือนกันละมั้ง ก็เล่นดูแลแกซะจนเป็นอาเมโมธได้เลยนี่"
 
"จำได้อยู่หรอกน่าที่ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเจ้านายของแกน่ะ"
 
 

 
 
ชายหนุ่มยื่นกระดาษใบเล็ก ๆ ให้กับอาเมโมธของเขา พร้อมกับขวดหมึกและพู่กันให้
 
"แกน่าจะได้ใช้มากกว่าฉันนะ เห็นว่ามันให้เอาไว้ขอพรแล้วแขวนบนต้นไผ่บ้าบอนั่นนี่?"
 
 

 
 
เขานำกระดาษที่อาเมโมธของเขาเป็นคนละเลงเอาไปแขวนไว้กับต้นไผ้ที่ตั้งอยู่บนนั้น
 
 
"... ถ้าสิ่งที่นายเขียนไปมันไปถึงเจ้าเด็กนั่นที่เป็นดวงดาวไปแล้วล่ะก็คงจะดีล่ะมั้ง?
ถึงจะอ่านไม่ออกก็เถอะ แต่ถ้าแกใส่จิตวิญญาณเข้าไปจริง ๆ แล้วล่ะก็มันก็คงสื่อถึงกันได้เองแหละวะ"
"... อาเมะ!" "ฮะเฮ้ย ดาวตก! รีบขอพรสิวะ!" "อะอะเม๊!!"
 
 
ดวงดาวในค่ำคืนนี้ดูเปล่งประกายและมีชีวิตชีวามากกว่าค่ำคืนอื่น ๆ มากมายหลายพันเท่านัก
 
 
+ + + + + + + + + + + + + + +
 
 
หมดแรงแต่งกลางทางค่ะ OTL...
ถ้าลำดับสับสนอะไรก็ต้องกราบขออภัยด้วยนะคะ ;w;
 
ถ้ามีเวลาว่าง ๆ จะลองแว่บมาเขียนเกี่ยวกับประวัติของเอปซิลอนหรืออาเมโมธเพิ่มเติมละ!
.... แต่ตอนนี้ขอตัวไปคิดฉากเข้าเกาะก่อนล่ะค่ะ OTL...
 
/โอม
 
 
 
+ + + + + + + + + + + + + + +
 
 
"... เฮ้ย ว่าแต่ดึกขนาดนี้แล้วร้านของกินมันจะปิดกันหมดยังวะเนี่ย?!?!"

"... อาเม่..."
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อาเมโมท น่าร้ากกกกกกกกกกกกcry
คำขอพอจะอ่านได้ๆ นิดๆ แฮะเรา
สุขสันต์+แฮปปี้วันทานาบาตะด้วยจ้า!~confused smile

#7 By Ketsuya on 2012-07-08 19:39

ฮารั่ววุ่นปนซึ้ง อาเมะก็น่ารักcry

#6 By Arcwind K. Earannos on 2012-07-08 00:17

น่ารักมากเลยค่า >/////<
เป็นอีกหนึ่งมุมมองของเทศกาลที่ทำให้อมยิ้มแล้วก็หัวใจอบอุ่นขึ้นมาได้เลย
ลายมือของอาเมโมธน่ารักมากเลยค่ะ ขอให้สมความปรารถนานะคะ
สุขสันต์วันทานาบาตะค่ะ XD

#5 By AquaTales on 2012-07-07 22:44

ฮือ ชอบ
ชอบไอดียจัง
ให้มอธเขียนสินะ น่ารัก♥
สุขสันต์วันทานาบาตะจ้ะ

#4 By Pupu Meteor on 2012-07-07 22:32

พรืดดดด
ถึงจะไม่เคยรู้จักตัวละคร แต่อ่านครั้งแรกแล้วรู้สึกว่า ถ้าจะน่ารักขนาดนี้...
กร๊าซซซซ น้่ารักจริงๆค่ะ อร๊ายยย์
สุขสันต์วันทานาบาตะจ้าาา

#3 By KumashoutO27 on 2012-07-07 21:48

ฮาฟปนซึ้ง
ชอบตอนท้าย ><
ลายมืออาเมมอธเหมือนกับพู่กันจีนเลยยย
สุขสันต์วันทานาบาตะนะคร้าบบ ^^

#2 By โซนิชคุง on 2012-07-07 21:16

ฮาา จะผิด ถ้าบอกว่า น่ารักมากเลยค่า
เริ่มต้น ด้วยความฮาๆปนวุ่นวาย
แต่ จบ แอบเศร้าๆ ซึ้งๆ นะคะ
 เพิ่งจะเคยเห็นลายมือของ อาเมโมธ เป็นครั้งแรกเนี่ยแหละค่า อิอิ
สุขสันต์วันทานาบาตะนะคะ

#1 By Akami-chan on 2012-07-07 20:52

Ohm (Catfish Ohm) View my profile